"Zo eens in de zoveel tijd maar zeker niet vaak hoor je zo'n prachtige nostalgische stem waarvan je denkt, jeetje mina wie is dit en waarom ken ik dit niet? Zo'n stem heeft deze jonge twintiger waar een oude ziel in lijkt te huisvesten. Denk aan een jonge Kris Kristofferson en Merle Haggard, een vleugje Gordon Lightfoot. Zijn stem is echt niet wat je zou verwachten van zo'n jonge snuiter, want klinkt warm en soulvol. Dave Cobb producer van o.a Jason Isbell, Shooter Jennings, Chris Stapelton en Sturgill Simpson is de neef in kwestie en kreeg op de parkeerplaats vlak voor zijn reis huiswaarts een demo in zijn handen gedrukt van zijn neefje. Enige tijd later nodigde hij hem uit om een album op te nemen dat is meteen een schot in de roos, de 10 songs op dit album zijn stuk voor stuk top liedjes die echt subliem klinken en oja Jason Isbell speelt ook nog een lekker robbertje mee." (Sandra Zuidema, LuckyDice)
"De akoestische gitaar van Brent Cobb geeft de toon aan in Keep ‘Em On They Toes. De openingsfrase van Shut Up And Sing wandelt op een droge drumbeat en lome tic tac gitaar. Verschroeiende, ontspoorde harmonica uithalen en fiddle zaaien enige twijfel en onrust. Verhalen over Brent zijn situatie en omgeving worden in poëtische songs verwerkt zoals Sometimes I’m A Clown. We luisteren, ademloos verder, tijdens This Side Of the River en het op mandolinetonen passerende When You Go duiken panorama’s op van weidse landschappen in ongerepte natuurgebieden waar de muziek en gezangen van oudere troubadours de stilte nauwelijks overstijgen. 'The World is Ending' past wonderwel in het door een pandemie verscheurde, tijdsgewricht maar werd al een tijdje geleden opgetekend. Het zegt veel over de gezonde, nuchtere attitude van Brent Cobb die weerom charmeert met kleine verhaaltjes in spaarzame muziekjes die onveranderlijk groots klinken. Uiteraard genieten eenzame luistersessies de voorkeur." (Writteninmusic)
"Vergeleken met zijn voorganger is Providence Canyon een wat minder ingetogen plaat. Brent Cobb vermaakt ook op zijn nieuwe plaat met warmbloedige en lome countrysongs, maar grijpt ook met enige regelmaat naar stevigere gitaren. Hier blijft het niet bij want de songs van Brent Cobb zijn dit keer ook voorzien van een soul- en bluesinjectie, die het Zuidelijke karakter van zijn muziek nog wat verder versterkt. Providence Canyon is een plaat die heerlijk kan voortkabbelen op de achtergrond, maar het is ook een plaat die je van je sokken kan blazen of je stevig kan raken. Providence Canyon neemt je op aangename wijze mee terug naar de platenkast uit het verlededen, maar sluit ook aan bij het beste van het moment. Een prestatie van formaat als je het mij vraagt." (dekrentenuitdepop)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
