"Halverwege het titelnummer maken gewijde orgelklanken plaats voor elektronische beats en ruis, maar de folkpopliedjes zijn met zo veel aandacht en kunde vormgegeven dat het album, mede geproduceerd door Jack Antonoff, coherent aanvoelt ondanks die onvoorspelbare tegenstellingen.Tegenstellingen in muziek, in tekst, soms zelfs in één zin. In het lieflijke "Governor’s Waltz" balanceert Bridgers op de grens van wrok en gelatenheid over een gestorven relatie. Hier wordt grenzeloze openhartigheid ingebed in melancholie en een wrang gevoel voor humor. Een warm hart en droge ogen registreren dat alles meerdere kanten heeft.Het schrijnendst is dat in "Still Standing". Over een orgelakkoord als een drone bekent ze dat ze haar overleden vader, die ze zich herinnert van huiselijk geweld, niet elke dag levend wenst. De eindregels hakken juist door hun nuchterheid erin. Niemand verwoordt de cyclus van verlangen, teleurstelling en berusting zo mooi als Phoebe Bridgers." (Volkskrant; 4 uit 5 sterren)
"Grote talenten komen altijd onverwacht. Natuurlijk hadden we op basis van Phoebe Bridgers eerste single "Killer", op het label van Ryan Adams, al het nodige kunnen verwachten. Bridgers is een bizar groot talent. Met het waanzinnig mooie "Smoke Signals" wordt je gelijk haar muziek ingezogen, geholpen door een tekstfrase als I want to live in the Holiday Inn. Where somebody else makes my bed. Well watch TV while the lights on the street, put all the stars to death. Its been on my mind since Bowie died. Just checking out to hide from life. De rustig kabbelende elektrische gitaar, een prachtig arrangement en die heerlijke stem van Bridgers zijn daar ook debet aan. Droom-albumopener. "Stranger In The Alps" is pure muzikale rijkdom, geproduceerd door de legendarische Tony Berg, die niet alleen "March", dat prachtdebuut van Michael Penn, maar ook "Whatever", het al net zo overweldigende debuut van Aimee Mann, naar grote hoogte tilde. Een album op te koesteren." (Dick Hovenga, WrittenInMusic; 4,5 uit 5 sterren)
"Slechts vier dagen hadden Baker, Bridgers en Dacus nodig om boygenius te schrijven en op te nemen in Sonic City Studios in Los Angeles. Ze namen elk een half- én een volledig afgewerkt nummer mee om samen aan te sleutelen. En hoewel dat resulteert in zes sterke songs, blijven toch steeds hun herkenbare stijlen bovendrijven. Dacus gierende gitaren, Bakers innemende stem en Bridgers dromerige melancholie worden nooit tot één gebalanceerd geheel gemengd. Telkens springt één van die elementen meer uit in de mix. Toch is boygenius meer dan een verzameling solonummers. De drie jonge artiestes respecteren hun eigenheid en vullen elkaar perfect aan." (Dansende Beren)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
