"Op haar vorige plaat kreeg Soccer Mommy, oftewel Sophie Allison, hulp van experimentele electronicaproducer Oneohtrix Point Never. Een droom die uitkwam voor de Amerikaanse, en het resultaat was een heel interessant album met een enorme nineties-vibe en een hoop synthesizers. Bij het schrijven van de songs voor "Evergreen" ging ze terug naar haar basis: sterke nummers met persoonlijke thema's, cathchy maar gevoelig. De productie was deze keer in de capabele handen van Ben H. Allen (Belle And Sebastian, Animal Collective), die de akoestische gitaren de warmste klanken gaf en meer diepte aanbracht met strijkers en houtblazers. En eigenlijk past dat veel beter bij Soccer Mommy's muziek: het geeft haar emoties alle ruimte. Dat is ook nodig bij "Evergreen", want het is een album over verlies. Wie Allison verloren heeft, is niet meteen duidelijk, maar de impact ervan was duidelijk enorm." (Lust for Life; 4 uit 5 sterren).
"‘Sometimes, Forever’ klinkt (nóg) beter, rijker, volwassener en gevarieerder dan debuut ‘Color Theory’ uit 2020, en beide platen verbeelden een mooie, heel hedendaagse update van het zachtere uiteinde van het Amerikaanse nineties alternative-spectrum. Allison en producer Daniel Lopatin (de sympathieke bloedzuiger van Oneohtrix Point Never) zien drie soorten tracks op de plaat die ze tussen vijf lockdowns door maakten: normale, magische en evil songs." (Humo)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
