"Voor zijn elfde album als bandleider formeerde trompettist Teus Nobel een nieuwe band, Teus Nobel 4, de opvolger van zijn Liberty Group. De Deense gitarist Teis Semey en zijn landgenoot Jasper Høiby creëren een treffend soort onrust in de stukken, die tot stand kwamen in een periode dat Nobels echtgenote werd getroffen door kanker. "Child’s Play" is Nobels persoonlijkste album tot nu toe en een van zijn beste. Het samenspel met Semey en Høiby is spannend, zeker wanneer er ruimte is voor improvisaties, zoals in het titelstuk. Wanneer het boeltje even lijkt te ontsporen, is er altijd drummer Niek de Bruijn die alles in het gareel houdt. Ieder stuk heeft een eigen sfeer. Het aangrijpendst is het wonderschone "Divine By Design", dankzij een van de mooiste melodieën die Nobel ooit heeft geschreven." (Volkskrant; 4 uit 5 sterren)
""Er zijn maar weinig jazzmuzikanten met zo'n divers klinkende discografie als altsaxofonist Benjamin Herman. Voor deze fraaie plaat zocht Herman de samenwerking met zangeres Anna Serierse en liet hij zich inspireren door onder meer de duistere films van David Lynch. Raak getroffen is de sinistere versie van "In Heaven" uit Eraserhead. Angelo Badalamenti's soundtrack voor Twin Peaks is nooit ver weg in "Audrey's Trance", een van de eigen stukken van Hermans kwartet, met een glansrol voor toetsenist Alexander van Popta. En als Rahsaan Roland Kirks "I Talk With the Spirits" nog niet voor een film is gebruikt, solliciteert Hermans nieuwe versie ernaar. Zijn altsatoon heeft hier regelmatig de diepte van een tenorist als Ben Webster en kleurt prachtig bij de stem van Serierse. Wonderschoon album vol originele vondsten en arrangementen. Misschien het allermooist is de versie van Chics "At Last I Am Free", dat de cover van Robert Wyatt in ontroering naar de kroon steekt." (Gijsbert Kamer, Volkskrant; 4 uit 5 sterren)|"
"De Rotterdamse pianist Henri Noorlander debuteert op zijn 63ste. Dat zou je laat kunnen noemen, maar als je weet dan Henri pas in 2014 als prof aan de slag ging, valt het reuze mee. Voor die tijd speelde Noorlander als amateur. Nu zet hij met de cd Lets Go Back een enorme stap voorwaarts. Het album bevat uitsluitend eigen swingende, ruimtelijke en sferische composities en klinkt als een klok. Dat komt mede omdat Noorlander zich heeft omringd met doorgewinterde beroepsmusici als gitarist Marzio Scholten, saxofonist Nils van Haften, bassist Cord Heineking en drummer Niek de Bruijn. Maar hier is geen sprake van buying a band. Noorlander speelt overtuigend zijn moderne melodieuze stukken, met een zelfverzekerd touché. En zijn kwintet is een echte hechte band. In zijn liner notes prijst Henri zijn bandleden de hemel in en dat siert hem. Maar het zijn wel degelijk Noorlanders stukken die worden uitgevoerd en die zijn niet het werk van een amateur." (Jazzflits)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
