"De naam van Gaspare Spontini (1774-1851) zal waarschijnlijk niet de harten van veel muziek- of operaliefhebbers sneller doen kloppen. Zijn succes, zoals zoveel als dat van zijn geëmigreerde landgenoten, berustte op de erkenning die hij had geoogst met zijn opera's, met name dat van 'La vestale' (1807). Tegenwoordig is Spontini nog slechts een schaduw in de muziekgeschiedenis. Wie zich van zijn kwaliteiten wil overtuigen kan terecht bij deze opname van 'Agnese di Hohenstaufen', zijn laatste opera, die in 1829 in Berlijn in première ging. De muziek is een staalkaart van briljante virtuositeit vermengd met enkele hoofdbuigingen naar de opkomende romantiek in opera's. Aangezien het schort aan recente opnames van Spontini's werk, kan men deze cd alleen maar verwelkomen, maar deze krakerige opname uit 1954 zal voor de niet-ingevoerde operaliefhebber waarschijnlijk niet aantrekkelijk genoeg zijn."(muziekweb.nl)
"Spontini bijt onverwachts in uw oor met fraaie openingscitaten uit Glucks Orfeo, waarna Mozarts Don Giovanni en Cherubini's Medea langskomen. Vervolgens komt stentor-tenor Carlo Allemano ten tonele, die om onbegrijpelijke redenen niet in de Scala staat. En dat in eén van de vele aria's in dit werk waarvoor Mercadante, Bellini en Donizetti hun levenlang royalties aan Spontini verschuldigd moeten zijn geweest. Het provincieorkest heeft inmiddels hoorbaar schik in Medea II (het verhaal gaat verder waar Cherubini's Medea ophoudt). Trompetten schallen als epigoon Meyerbeer door Zedda's troepen in de hoek wordt gezet, waarna de gezonde natuurtenor met verve om Asteria bronst. (...) En dat muzikale feest van bruggehoofden tussen het beste uit het recente verleden en hetgene dat de komende dertig jaar opgeld zou doen gaat in de tweede akte onverdroten voort."
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
