"For his sixth album, Jake Fussell has adapted a set of songs that spend time nestling into the ear. Seemingly easy in nature and quite light for the first few listens, the album then works its magic and its subtlety lingers in the mind. His most delicately considered release yet is also his most elegant and unassuming. The production and unpretentious nature of the music, with an emphasis on musicians playing in a room, is ideally suited to Jake’s direct approach to singing these songs. A complete document with no fat and not a wasted note, "The Old Beloved Path" is yet more proof that Jake Xerxes Fussell is still only getting better. Outstanding." (KLOF Mag)
"De Amerikaanse zanger en gitarist Jake Xerxes Fussell kreeg met zijn vorige album "Good and Green Again" (2024) eindelijk de aandacht die zijn liefdevolle behandeling van vergeten liedjes uit het publieke domein verdient. Met zijn donkere, wat melancholieke, maar zeer goed verstaanbare stem vertolkt hij ook op zijn vijfde album, "When I’m Called", zo goed als vergeten liedjes. We horen we de knappe arrangementen en instrumentaties van James Elkington, die ook dit album weer een sfeer geeft die vergelijkbaar is met het vroege werk van Ry Cooder. Ook zo iemand die oude, stoffige liedjes weer kon laten glanzen. Jake Xerxes Fussell zingt ze bovendien met een overtuiging alsof hij ze zelf heeft geschreven. Vanaf "Andy", waarin een schilder van het platteland op een pony naar New York reist om Andy Warhol te ontmoeten, hang je aan zijn lippen en wil je weten hoe alle zo mooi verklankte verhalen aflopen." (Volkskrant; 4 uit 5 sterren)
"Drie jaar geleden wist de Amerikaanse folkzanger Jake Xerxes Fussell nog zeker dat hij zelf geen liedjes hoefde te schrijven; er was materiaal genoeg. Dat had zich soms al eeuwenlang verborgen gehouden, of verdiende het gewoon nieuw leven te worden ingeblazen. Toch is op zijn fraaie vierde album Good and Green Again een viertal nieuwe composities van zijn hand te vinden. Nieuw zijn ook de subtiele, sober klinkende blazers en andere smaakvolle instrumenten, die dit tot zijn muzikaal rijkste plaat maken. De muziek doet nadrukkelijk denken aan die van Ry Cooder. Ook Fussell stoft graag traditionele folkliedjes af, zoals Cooder dat in de jaren zeventig deed. Ook de donkere, wat roestige stemmen tonen overeenkomsten. Een hoogtepunt is het ruim negen minuten durende The Golden Willow Tree. Een bewerking van een droevige zeemansballade uit de 17de eeuw. Schepen vergaan, molens verbranden. Alles vergaat bij Jake Xerxes Fussell, die zijn grootste fan Bonnie Prince Billy ook even laat meezingen." (Volkskrant)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
