"It’s safe to say that the Long Ryders have rehashed a certain formula in the country rock style that developed out of California five decades back: with yearning lyrics, tasteful pedal steel licks, rhythms that to bob one’s head to, and guitar breaks that are Opry solo-worthy but with a fuzz box added over top 12-string picking for some rock and roll addition. As decades have worn on, albums like The Byrds’ "Dr. Byrds And Mr. Hyde" and the works of Blue Rodeo and Uncle Tupelo all exemplified what became known, rightly or wrongly, as alt. country and hooked listeners to country-influenced music. "High Noon Hymns" fits well with those. Not necessarily original and definitely not experimental, but bittersweet, funny, well-orchestrated, and original enough that it is not set to appeal to the average radio listener. The Long Ryders know what they do well and have served up a strong entry in their own catalogue that would doubtlessly be pleasing to fans and outsiders alike." (Spill Magazine; 4,5 uit 5 sterren)
"Ruim 32 jaar zat er tussen "Two-Fisted Tales" en "Psychedelic Country Soul", het derde en vierde album van de invloedrijke americanapioniers en Paisley Underground-helden The Long Ryders. Hoewel de wereld in de tussentijd in allerlei opzichten was veranderd, bleek de band rond Sid Griffin, inmiddels achter in de zestig, nog even fris te klinken als in de jaren tachtig. Gelukkig blijkt het niet te gaan om een eenmalige reünieplaat, want hier is album nummer vijf. Helaas zonder bassist Tom Stevens die twee jaar geleden onverwacht overleed. Zijn plaats wordt ingenomen door Murry Hammond van de Old 97s. Daarnaast is violiste Kerenza Peacock uit Griffins vorige band The Coal Porters opnieuw van de partij, en is er een gastbijdrage van D.J. Bonebreak van de legendarische punkband X. Muzikaal maakt het allemaal niet veel uit. "September November" is vintage Long Ryders, in de geest van de Byrds, al klinkt de band veelzijdiger dan ooit tevoren." (Platomania)
"Native Sons van The Long Ryders staat gewoon nog in de kast met elpees. Toch ben ik erg blij met de reissue van Native Sons (10-5-60 – Radio Tokyo – 5 By 5) (Prima Records). Gewoon om de herontdekking van die geweldige muziek. Want wat was ik zo halverwege de jaren tachtig enthousiast over deze band. Sid Griffin, Stephen McCarthy, Tom Stevens en Greg Sowders brachten countryrock die weliswaar zo’n vijftien jaar terugging in de tijd, maar die helemaal aansloot bij de garagerock van die tijd. Dus met de energie van punk. Luister nog maar eens naar Tell It To The Judge On Sunday, waar de zang bijna dat snerende van Johnny Rotten heeft. Bovendien met blazers dat nummer, toch ook bijzonder. En die rockabillydrums van Wreck Of The 809, zo deed Topper Headon van The Clash dat ook. Run Dusty Run leent een gitaarloopje van Chuck Berry. En dan is er nog die gastrol van Gene Clark die meezingt op het schitterende Ivory Tower. Deze reissue betekent bijna 80 minuten genieten." (altcountry.nl)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
