"Op zijn negende album "After Hours" brengt trompettist Teus Nobel (41) een ode aan Chet Baker. Nobel liet zich vooral inspireren door het album "Someday My Prince Will Come", waarmee op het conservatorium zijn liefde voor Baker werd aangewakkerd. Nobel hoopt dat hij met zijn album een ander beeld van Baker schetst dan je veelal in de media ziet. ‘Altijd weer die onbetrouwbare junk die op het laatst nauwelijks meer kon spelen. Ik hou vooral van de late Chet, omdat die steeds dichter bij de essentie kwam van wat hij wilde vertellen. Mensen die zijn muziek zo treurig vinden, missen die essentie. Wat Chet met zijn muziek wilde zeggen, en als geen ander liet horen, is dat in alle ellende schoonheid te vinden is, als je er maar je ogen voor opent.’" (Volkskrant)
""Er zijn maar weinig jazzmuzikanten met zo'n divers klinkende discografie als altsaxofonist Benjamin Herman. Voor deze fraaie plaat zocht Herman de samenwerking met zangeres Anna Serierse en liet hij zich inspireren door onder meer de duistere films van David Lynch. Raak getroffen is de sinistere versie van "In Heaven" uit Eraserhead. Angelo Badalamenti's soundtrack voor Twin Peaks is nooit ver weg in "Audrey's Trance", een van de eigen stukken van Hermans kwartet, met een glansrol voor toetsenist Alexander van Popta. En als Rahsaan Roland Kirks "I Talk With the Spirits" nog niet voor een film is gebruikt, solliciteert Hermans nieuwe versie ernaar. Zijn altsatoon heeft hier regelmatig de diepte van een tenorist als Ben Webster en kleurt prachtig bij de stem van Serierse. Wonderschoon album vol originele vondsten en arrangementen. Misschien het allermooist is de versie van Chics "At Last I Am Free", dat de cover van Robert Wyatt in ontroering naar de kroon steekt." (Gijsbert Kamer, Volkskrant; 4 uit 5 sterren)|"
"Al jaren wilde saxofonist Benjamin Herman een ode brengen aan Japan en de jazzcultuur. En nu is dat gelukt met het geweldige "The Tokyo Sessions". Opgenomen aldaar in de vermaarde Studio Dede, samen met een keur aan Japanse jazzmusici, is het een even liefdevol als gevarieerd album geworden. Drummer Jimmi Hueting, die het album ook produceerde, vormt samen met bassist Thomas Pol een daverende ritmesectie. Herman zelf speelt alsof er voor hem iets op het spel staat. Samen met de geweldig solerende tenorsaxofonist Tomoaki Baba levert dat in NRFS hemelbestormende jazz op. Net zo fraai klinkt de meer ingetogen bamboefluit van Akihito Obama. Geen nummer is hetzelfde, je hoort aan alles dat Benjamin Herman en zijn trio echt tot het uiterste zijn gegaan om hun ode aan Japanse (underground-)jazz divers te doen klinken. Jammer dat de Japanners niet meegaan op tournee hier, maar met hun landgenoot Bigyuki op toetsen zal het ongetwijfeld vlammen op de jazzpodia." (Volskrant)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
