"Van een sociaal bewust kwartet dat, met gitaar als wapen, de deplorabele status van hun Verenigd Koninkrijk fileerde, naar een band die je ook liet dansen op de in punkfunk en disco gegoten maatschappijkritische boodschap. Het Noord-Engelse Yard Act heeft in vijf jaar met twee albums een ontwikkeling doorgemaakt die nu doorzet. Op het derde album verruilt zanger en frontman James Smith dat kenmerkende praatzingen, zo nu en dan voor zang. En ook tekstueel neigt Smith met poëtischer, soms zelfs surrealistische teksten naar meer introspectie.Gebleven is de gedrevenheid. In "Empty Pledges" stapelt de ergernis over loze beloften zich op tot een zinderende climax waarin muziek en dichter elkaar tot steeds grotere hoogten stuwen. Het zijn de combinaties en tegenstellingen die elk ijzersterk liedje naar een hoger plan tillen. Het culmineert in het weergaloze "The Thrill Of The Chase": punkverbetenheid, funky slaggitaartje, luidruchtige rockgitaar en dat alles in het gareel gehouden door een hard meppende snaredrum." (Volkskrant; 5 uit 5 sterren!)
"Het ontbreken van de angst om commercieel uit de hoek te komen is wat deze band uit Leeds onderscheidt van de vele andere postpunkbands met hoekig gitaarspel en ongeïnteresseerd klinkende praatzang. Nog meer dan op debuutplaat "The Overload" uit 2022 zijn de songs hier ritmisch afwisselend, tekstueel interessant en op typisch Britse wijze onderkoeld gedeclameerd. Te swingend voor punk ("Grifter's Grief"), te lomp voor postrock ("The Undertow"). Het absolute hoogtepunt is "Dream Job", dat op z'n meest funky momenten doet denken aan Ian Dury of Talking Heads. Yard Act steekt met "Where's My Utopia?" z'n middelvinger op naar mensen die bands bij een major label verwijten sell-outs te zijn. De simpele realiteit is dat ook muzikanten graag brood op de plank hebben. En zo ja, soms ook gewoon gigantisch goede hits schrijven." (Lust For Life; 4 uit 5 sterren)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
