""Peaches!" is net als "Delta Kream" uit 2021 een plaat met enkel covers, maar waar die voorganger zich uitsluitend richtte op hill country blues – een specifieke regionale stroming uit het noorden van Mississippi – omspant het originele werk hier een breder spectrum. We horen nummers van bluesveteranen als R.L. Burnside en Earl Hooker, maar ook werk van Neil Young en Frank Zappa wordt onder handen genomen. Dat alles wordt in een rauw bluesjasje gegoten, waarmee het duo nadrukkelijk teruggrijpt naar de ongepolijste sound van hun debuutplaat "The Big Come Up". Dat zorgt ervoor dat de tracklist hier soms wat eenvormig aanvoelt, want veel variatie in tempo of sfeer is er niet te vinden, maar anderzijds is deze rauwe gitaarsound heerlijk om drie kwartier in ondergedompeld te worden. Hoogtepunt is de R.L. Burnside-cover "Fireman Ring The Bell", een kleine zes minuten aan heerlijk virtuoos gitaargeweld. Maar het niveau ligt sowieso hoog." (OOR)
"Heel soms kom je een album tegen waar in potentie bijna álle liedjes meteen beklijven. Zo’n album is "No Rain, No Flowers". Pure magie, Dan Auerbach en Patrick Carney samen. En met het jaar worden hun liedjes beter. Het enige wat ze dan rest is de liedjes samen met een aantal soulvolle medemuzikanten in een fatsoenlijke studio voor de eeuwigheid vast te leggen. Wie de ontwikkeling van het duo de laatste 20 jaar een beetje volgde, zal een paar keer met stomheid geslagen zijn dat deze – bij aanvang zo rauwe, diep in de blues en motorolie van hun postindustriële geboortestad Akron, Ohio gewortelde – muzikanten nu vanuit Nashville ook zoveel ander moois weten te produceren. Het zijn mannen met een missie. krachtige drieminutenpopsongs waarin al het goede van rock & roll, indierock en oude soul samenkomen. Meesterlijke melodieën, fijne koortjes, maar ook geregeld een smerige gitaarsolo, want ook dat is Auerbach nog altijd niet verleerd. De songs klinken rauw, dynamisch, doorleefd en verrassend catchy." (OOR)
""Ohio Players" klinkt als een bevrijding van de sleur van het alledaagse leven en blijkt tegelijkertijd een bevrijding van de sleur van de kenmerkende sound van The Black Keys. Nog steeds maakt het duo stampmuziek, maar na de rock en blues op eerdere platen staan nu Motown-soul en funk op de voorgrond, waardoor er gezelliger en melodieuzer wordt gestampt dan voorheen. Koortjes, belletjes en simplistische baspatroontjes leuken typische Black Keys-songs als opener "This Is Nowhere" en het hoog gezongen "Don’t Let Me Go" op. Het met Noel Gallagher geschreven "On The Game" is prachtig bezield ingezongen. En onder invloed van speciale gast Beck wordt Ohio Players bij vlagen zelfs een heerlijk maffe bedoening. Zo is "Beautiful People (Stay High)" een kinderlijk simpel maar eindeloos leuk feestnummer en transformeren twee andere songs halverwege in hiphoptracks. Een mooie verrassing van een band die geen verrassingen meer in zich leek te hebben." (OOR)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
