"In Nederland kennen we Spinvis. En Eefje de Visser. Singer-songwriters die zich - geflankeerd door een band - uitmuntend weten te redden in ons fraaie taaltje. Poëtische arrangementen die op het laatste album van beide ("Tot Ziens, Justine Keller" resp. "Nachtlicht") tevens elektronische omlijstingen kregen. Onze zuiderburen hebben er op dat vlak een nieuwe speler bij. Bazart. Niet één, maar drie zangers. Opgericht door Mathieu Terryn en Simon Nuytten maakt het vijftal donkere indiepop in de Vlaamse taal, derhalve met een internationale sound. Vergelijkbaar met Oscar & The Wolf. Een trage bas, aanstekelijke synths, hier en daar een beat, sterke samenzang en de prominente toon van aanjager Terryn maken van "Echo" een krachtig geheel. Het album kent weinig wendingen, maar wordt op het juiste moment omhooggestuwd door pareltjes als "Echo", "Lux", "Goud" en "Zonder". Na een succesvolle festivalzomer is dit de bekroning op het werk. Heerlijke plaat." (Jelle Teitsma, Platomania)
Zaterdag 11 juni 2016 te zien op Pinkpop: "Het Belgische Bazart is allesbehalve een doorsnee Nederlandstalige band. Gekenmerkt door hun sterke samenzang, complexe melodieën en elektronische nuance brengt Bazart donkere indiepop in hun moedertaal. De single "Goud" behaalde de nummer 1-positie in de Vlaamse charts." Het Belgische Radio 1 over Bazart: "Waait er een frisse wind doorheen het genre van de Nederlandstalige muziek? Bij het luisteren naar Breintrein van Bazart ontdekken we hier en daar invloeden van Spinvis en Eefje De Visser, maar horen we vooral ook muzikanten die niet in genres denken. Voor hen bestaat er niet zoiets als het genre 'Nederlandstalig'. Dat ze hun moedertaal verkiezen om hun melodieën vorm te geven, betekent niet dat ze kleinkunst maken, wel dat tekstschrijver Mathieu Terryn zich zo het best kan uitdrukken. Wat maakt Bazart dan wel? Nederlandstalige indie-pop. Oei, nu doen we het zelf. Gewoon indie-pop, dus."
"De plaat hun tweede heet 2 en het eerste nummer ervan heet Intro. Geniaal! Intro doet qua intro van de plaat helemaal zijn werk: het is een verdomd irritante synthesizerriedel, die je na twee keer luisteren niet meer uit je hoofd krijgt, en het heeft een tekst die net ver genoeg in de mix zit om m haast onverstaanbaar te houden, wat de charme zeer verhoogt. De truc van Bazart is, om het enigszins oneerbiedig te formuleren: een beetje empathisch mompelen in de strofen en dan geweldig uitbreken in de refreinen, die op onverantwoord schandalige wijze meezingbaar zijn. Grip (omarm me), de single, heeft een leuke, trage beat maar ge kunt er wel goed met uw gat op shaken. Dat zeg ik niet, dat zeiden de jongens zelf toen ze hun single deze zomer kwamen voorstellen bij StuBru. En wie ben ik om hen tegen te spreken? Onder ons is een duet van Mathieu Terryn met Eefje de Visser en had ook van Yazoo kunnen zijn: huppelend met zn twee op een trampoline van een song". (HUMO)
“Mathieu Terryn, Oliver Symons en Simon Nuytten weten hun existentiële twijfels als vanouds te verpakken in glorieuze popmelodieën en refreinen die schreeuwen om meegebruld te worden door volle zalen en festivalweides. “De jonge piepkuikens van vroeger zijn intussen koppige hanen geworden,” vat Terryn het met een mooie metafoor samen. ‘Onderweg’ toont een groep die aan zelfvertrouwen heeft gewonnen. Die de tijd heeft genomen om aan zelfreflectie te doen, en goed na te denken over waar Bazart precies voor staat: sterke songs, gekoppeld aan een groots geluid. Matthieu Terryn heeft zijn unieke stijl verder geperfectioneerd. Hij zingt over belangrijke beslissingen nemen, en die tegelijk meteen weer heel hard in twijfel trekken. Omdat het leven nu eenmaal zo in elkaar zit. Het zijn teksten die je aanvoelt, veel meer dan dat je ze létterlijk begrijpt. De sfeer van de woorden vertelt meer dan een lineair verhaal ooit zou kunnen. En als je er je eigen invulling aan kan geven, zit het helemaal goed.” (Snoozecontrol)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
