"Dit trio maakt vrij lange, op Amerikaanse leest geschoeide, nineties-achtige indierocksongs, vaak in losse postrockvormen gegoten. De zang van George is ingetogen en melancholiek – als ze andere gitaarpedalen zouden gebruiken, kon Shaking Hand ook voor shoegaze doorgaan. De band rockt wel, zij het stemmig en beheerst. De meeslepende openingssongs "Sun Dance" en "Mantras" brengen zowel Sonic Youth als Yo La Tengo in herinnering, terwijl de meanderende gitaarpartijen je zes minuten meevoeren zonder dat je het doorhebt. Het meest compact klinkt "Shaking Hand" in het uptempo en overzichtelijk vormgegeven "Night Owl", dat een beetje richting postpunk gaat, en het door dissonant gitaarwerk zelfs wat schurende "In For A… Pound!" Maar het best zijn ze in stiekem best complexe stukken als "Up The Ante(lope)" en "Italics", die door sterke melodielijnen en subliem gitaarwerk geen moment moeilijk klinken. Shaking Hand gooit er mathrockmotiefjes en tempowisselingen tegenaan, maar blijft verbazend toegankelijk." (OOR)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
