"Toen Marillion midden jaren negentig gedropt werd door EMI en de groep bij Castle Music uitkwam, kreeg Hogarth ook de kans een solo-album te maken. Veel van zijn muzikale ideeën waren (toen) niet geschikt voor Marillion, dus dit was een uitgelezen kans om daar mee aan de slag te gaan. Met zijn staat van dienst wist hij een exquise begeleidingsband op de been te krijgen, bestaande uit XTC-gitarist Dave Gregory, Japan- en Porcupine Tree- toetsenist Richard Barbieri, Blondie-drummer Clem Burke en veel gevraagd sessiebassist Chucho Merchan. Bijdragen waren er verder van Luis Jardim en Steve Jansen op percussie en violist Stuart Gordon (die ook al te horen was bij How We Live). Onder de naam h (geen hoofdletter!) kwam in februari 1997 het resultaat uit onder de titel “Ice Cream Genius”, gevuld met sfeervolle intelligente popliedjes waar invloeden van onder andere Japan, David Sylvian en XTC in te horen zijn. Achteraf gezien was het stilistisch deels een voorbode op wat Marillion jaren later op “Happiness Is The Road” zou gaan doen. Ondanks een korte tour, met onder andere een concert in de Amsterdamse Melkweg, gebeurde er qua verkoop weinig buiten de vaste Marillion-fankringen. Wel bleef Hogarth met wat inmiddels de h Band heette af en toe wat concerten te geven, tot in Hellendoorn aan toe. Ondanks de steeds wisselende bezetting waren Gregory en Barbieri wel steeds van de partij, evenals vaste gitarist Aziz Ibrahim. Die concerten waren vaak een waar feest, waarbij het solowerk gelardeerd werd met menig bijzondere, soms behoorlijk obscure cover en hier en daar een Marillion- of Europeans-nummer. Je zou overigens kunnen verdedigen dat er in 2012 in de vorm van “Not The Weapon But The Hand” toch een verkapt vervolg was; dit was namelijk een duoplaat van Hogarth en Barbieri waaraan ook Dave Gregory zijn medewerking verleende. Nu is er, vlak voor het 30-jarig jubileum, een deluxe editie uitgekomen van “Ice Cream Genius”, met op de tweede en derde CD een complete concertopname, plus een Blu-ray met een registratie van de show die de band in 2002 in Amsterdam Paradio gaf (destijds door Fabchannel vastgelegd). De Blu-ray bevat ook de nodige audio-only-extra's in de vorm van een aantal nummers van het Melkweg-concert en veel demo- en 'work in progress'-versies. Bijzonder is wel dat daar een aantal probeersels tussenzit met teksten die later voor Marillion zijn gebruikt." (Xymphonia Radio)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
