""Tarmac" is de eerste plaat van Triggerfinger in het nieuwe tijdperk van de band. Triggerfinger stond voorheen bekend als trio, met Ruben Block, Mario Goossens en Paul van Bruystegem. Na het vertrek van Paul, die later in 2025 overleed, zijn Ruben en Mario nu de basis van de Belgische rockband. Het meest typische geluid, laat zich terug horen op "On My Back". Een compleet andere sound en drive dan de heren eerder afleverden op "Tarmac". Het nummer weet wat moeilijk te pakken, waarmee misschien het een (heel) klein minpuntje vormt op de sterke plaat. Want zover je kan spreken over een “herstel”, zit je eigenlijk gelijk weer op rails met "Through The Beam". Een track welke zeker ook weer een ander geluid laat horen, met wat meer nadruk op de elektronica. Alweer een goede drive laat zich dan vervolgens terug horen op "No Trouble". Met "The Why" gooit de band het nog een keer op een ander tour, waarbij deze poging als geslaagd mag worden genoteerd. Een relaxende sfeer, met de nadruk op de bas en gitaar en een tintje minder elektronica. Deze wordt vervolgt met een 'gun fight on drums' op "Geronimo". De elektronica keert weer in grotere maten terug, waarbij de drumshots van Goossens een heerlijke toevoeging vormen. Maar ook Ruben Block laat in het vocale hier een ander sound, tot schreeuwend aan toe horen. In die zin is "Shine And Shimmer" misschien nog wel een verrassend slot. Met een (lichte) begeleiding op gitaar is het nummer een stuk rustiger dan de vorige songs. Toch voelt het geen moment als een buitenbeentje, maar meer als een passend slot van de plaat." (Rockzine; 4 uit 5 sterren)
"Zelden zal een album van zon populaire rockband zó smerig begonnen zijn als met Game. Alsof ze het statement willen maken dat Triggerfinger vóór alles nog altijd een smerig hard rockend trio is, dat weliswaar af en toe per ongeluk ook een hit fluit, maar vooral uw oren dat wil laten doen. "By Absence Of The Sun" bevat een groot aantal groovy rocksongs met volvette riffs, over zaken waar het daglicht soms beter niet bij komt. Dat kunnen overigens ook heel feestelijke activiteiten in darkrooms of onder de sterrenhemel zijn, want zanger Ruben Block gedraagt zich soms weer als een loopse jachthond of hondsdolle wolf. Ach, die vrouwen, ze liggen altijd op de loer. De duisternis, de hunkering naar beter en het genieten het lijkt hier, ondanks die altijd aanwezige keerzijde, beter in balans. Bovendien is Block in de loop der jaren nog beter gaan zingen én componeren. Regelmatig schuilen in de rauw vormgegeven tracks sterke refreinen en dan verandert stevige rock plots in pakkende pop." (Willem Jongeneelen, Oor)
"Triggerfinger gooit het over 'n andere boeg, maar topproducer Mitchell Froom en zijn technicus Tchad Blake gaven het trio veel vrijheid. Mooi voorbeeld is de titelsong: naast Mr. Paul hanteert ook voorman Ruben Block daarin de elektrische bas. Resultaat: een moddervet geluid en veel groove. Het is typerend voor de speelsheid en experimenteerdrang van deze podiumbeesten. Recht vooruit rocken gebeurt nog wel (de pakkende single "FLesh Tight"), verdwenen is dat karakteristieke gruizig-rauwe geluid van producer Greg Gordon. Froom gaat breder, al vervormt hij ook graag alles en voegt hij de nodige vintage keys uit eigen koker toe. Toch stript hij meer dan dat hij opblaast. De meeste liedjes zijn kort, bondig en anders van kleur. Triggerfinger ging niet eerder zo breed. Glamrock in "Bring Me Back A Live Wild On", terwijl Freddie Mercury met het ritmisch sterke "That'll Be The Day" hele stadions mee had laten klappen. "Wollensak Walk" klinkt als de soundtrack van een Sergio Leone-western." (WIllem Jongeneelen, Oor)
De drie sterke karakters van Triggerfinger weten hoe je met weinig middelen een grootse show opbouwt. Het trio uit Antwerpen is niet alleen publieksfavoriet op festivals als Pinkpop, Rock Werchter, Lowlands en Pukkelpop maar wist afgelopen zomer ook Engelse harten te stelen op het High Voltage Festival in het Victoria Park te Londen. De puntige set toont een gretige band die flink de vaart er in zet, zich stevig vast bijt en niet meer los laat. Stevig doordenderende, licht psychedelische rock: het recept is bekend maar zo vuig en broeierig als Triggerfinger het live brengt, hoor je het zelden. De rauwe energie spat van deze ongepolijste briljant af! De tweede disc is een CD-ROM met video's (o.a. backstage interviews), foto's en meer.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
