"Dat Cavalleria rusticana beschouwd wordt als het begin van het verismo, is logisch, maar het wil niet zeggen dat het verismo ook door Mascagni is uitgevonden. Het hing gewoon in de lucht en sloot naadloos aan bij ontwikkelingen in onder meer de letterkunde (Zola, Dostojevski) en de beeldende kunsten (Courbet, Van Gogh). Dat blijkt zonder meer uit deze Marina die door de 21-jarige Umberto Giordano was ingezonden voor dezelfde wedstrijd voor eenakters die in 1890 door Mascagni gewonnen werd. In feite is Giordano's eersteling, die niet bij de eerste drie eindigde maar wel een eervolle vermelding kreeg, even 'veristisch' als de opera van Mascagni. Ook in Marina ontwikkelt zich in hoog tempo en kort tijdsbestek (net iets meer dan vijftig minuten!) een 'eigentijds' drama over liefde, jaloezie, wraak, moord en doodslag, dat zich afspeelt onder 'gewone', primair reagerende mensen, en dat ook nog een indicatie geeft van soms weinig rooskleurige levensomstandigheden. De uitvoering, meteen na de wereldpremière opgenomen in het Teatro Dal Verme, getuigt van het kennelijke enthousiasme waarmee dit project tot stand kwam. Centraal staat daarbij Eleonora Buratto, momenteel de leidende Italiaanse verismosopraan die met een fraai, individueel timbre en in het voetspoor van Magda Olivero en Daniela Dessi de specifieke combinatie van lyrisch sentiment en sterke dramatiek tot een meeslepend geheel weet te maken. Prima bijdragen zijn er verder van de bariton Mihai Damian als de fanatieke Lambro, van de iets lichtere Nicholas Mogg als Daniele en van het koor van het Teatro Petruzzelli in Bari, dat mogelijk naar Milaan is afgereisd als eerbetoon aan de uit Puglia afkomstige Umberto Giordano. De eveneens 'Pugliese' dirigent (uit Taranto afkomstige) Vincenzo Milletari heeft het geheel strak in de hand en Decca zorgde voor een prima uitgave met een bijzonder informatief CD-boekje." (Opus Klassiek)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
