Derde album van de glamrock-getinte band rond zanger Harley. Met de grote hit "Make Me Smile (Come Up And See Me...)". Harley's quasi-nonchalante voordracht beweegt zich ergens in de driehoek Bob Dylan, Steve Hunter en David Bowie. Het geeft mooie contrasten met de muziek, waarbinnen rockgitaren hand in hand gaan met rijkgeschakeerd toetsenspel van Duncan Mackay: nu eens fijnzinnig op piano, dan weer flink uitpakkend op diverse synthesizervarianten. Bij deze 'definitieve' versie bevat de eerste CD naast het album 4 bonustracks, waaronder 3 alternatieve versies en een non-albumtrack die op een single-B-kant belandde. CD2 en 3 bevatten het complete optreden dat de band op 14 april 1975 in de Hammersmith Odeon gaf. Naast materiaal van dit album komen ook oudere fanfavorieten voorbij, waaronder een 10 minuten lange versie van het prachtige, meeslepende "Sebastian". Van dit optreden staan ook beelden op de DVD, maar helaas maar van 6 nummers (28 minuten). Het geheel gaat vergezeld van een informatief boekwerkje.
In november '05 toert hij uitgebreid door dit land. Zo is hij 20/11 in 't Hengelose Rabotheater. Dat is met Cockney Rebel, hier speelt hij met de meestal op gitaar begeleidende Nick Pynn. Steve is hoorbaar zeer gemotiveerd en is goed bij stem. 't Publiek, blijkbaar trouwe fans, zorgt voor een aanstekelijke sfeer. Hij speelt zowel Cockney Rebel- als later solowerk en besluit met "Sebastian" en "Make Me Smile". Dit is een redelijk klinkende, waarschijnlijk een vrijwel niet 'nageproduceerde' soundboard-opname.
Voormalig lid van Cockney Rebel. MOR uit 1992.
Britse singer-songwriter en voormalig lid van Cockney Rebel. Bevat covers van Bob Dylan en Van Morrison (1996).
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
