Op deze heruitgave uit 1990 staan maar liefst 6 bonus live tracks (ruim 36 minuten). "Outubro" is Azymuth's tribute recording, in a sense, to their Brazilian brothers and sisters. It leans heavily on José Roberto Bertami's Fender Rhodes as a direct means of communication, with gorgeous guitar and bass work by Alex Malheiros, and top-notch drumming by Ivan Conti. There are readings of Toninho Horta's "Dona Olimpia," Ivan Conti's steaming "Swamp, (Pantanal)," and Milton Nascimento's "October" ("Outubro" in Portuguese). Of the originals here, Bertami's tribal percussion workout "Carta Pro Airto" ("Letter to Airto"), the slippery late-night funk of "Partido Alto" and Malheiros' breezy postmodern pop tune "Friend" work best. The extended faux-disco monolith of "Jazz Carnival" mars the proceedings a bit, making this an imperfect but nonetheless utterly listenable and enjoyable set from this prolific trio." (Allmusic).
Album uit 1982 van Braziliaanse fusionband. Vaak wat aan de gelikte kant, maar wel lekker zwoel, met wat hints naar latin hier en daar. Fijn synthesizerspel van José Roberto Bertrami.
Braziliaanse latinjazz/fusion-toptrio rond keyboardwizard Jose Roberto Bertrami. 'Flame' uit 1984 is een van hun sterkste platen. Topvocaliste Flora Purim zingt een nummer. 'Spectrum' stamt uit 1985.
Op Drum Rhythm 2001. Al sinds de 60-ies actief fusiontrio, dat na lange pauze sinds 1996 weer platen maakt. Ze maken op 70-ies-style-Weather Report voortbordurende fusion met uitstapjes naar funk en bossa nova. Vooral het baswerk is fabuleus.
CD uit 2001 waarop twee LP's, uit 1982 en 1983, zijn samengevoegd. Braziliaanse fusion-groep. Te zien op North Sea 2002.
Een registratie van een optreden van de Braziliaanse fusionband, gemaakt in Rio de Janeiro in 1979. De groep was toen juist internationaal doorgebroken met het album "Light As A Feather". Het titelnummer van dat album is ook hier te vinden en is een bewerking van het gelijknamige stuk van Stanley Clarke's eerste Return To Forever-bezetting. Die maakte, met enkele Brazilianen in de gelederen een met latin geïnjecteerde vorm van fusionjazz en Azymuth volgt Clarke daarin. Azymuth maakt wel een uiterst gepolijste variant, die deels een voorbode is op het dominante fusiongeluid van de jaren '80. Het zoete keyboardgeluidenpalet van José Roberto Bertrami draagt daar voor een belangrijk deel aan bij. Het dominant in de mix geplaatste basspel van Alex Malheiros biedt het nodige tegenwicht met ritmisch, maar ook melodieus spel.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
