Ook hun 3de plaat bevat weer heldere, doordacht geproduceerde powerpop waar liefde voor Beatles, Beach Boys, Raspberries, Matthew Sweet en andere (power)popgrootheden. In de olijke sfeer van weleer is een groter melancholie-gehalte geslopen.
"Vijfde album, met elf poppy maar volwassen gitaarsongs die lekker in het gehoor liggen zonder na verloop van tijd zeurderig aan te doen. De invloed van Beach Boys liegt er niet om. Fraai is 'Blankest Year': met twee minuten het kortste en veruit meest hyper nummer van de plaat. De rest kent dan wel een lager tempo, het doet allerminst bezadigd aan." (Miranda Apeldoorn, Heaven) Op de extra schijf vinden we vier 'rare tracks', een videoclip en een screensaver.
"Tonen zich nog meer dan op 'High/Low' meesters in intelligente powerpopsongs die nergens te snel weghappen of te opdringerig poppy zijn. Soms duikt de compacte sound van Dinosaur Jr. of 't melodieuze vernuft van Foo Fighters op." (EvdB, Oor)
"Powerpoptrio uit NYC met enige Weezer-trekjes. (zelfde producer). Bezit alles wat 'n gitaarband nodig heeft: Power, souplesse, geestdrift, besmettelijke liedjes, fijnzinnige teksten en enig benul van Nirvana-/Pumpkins-dynamiek." (EvdB, Oor)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
