Deze verzamelaar bevat in chronologische volgorde alle singles van de legendarische Nederlandse groep. Steeds eerst de A-kant en dan de B-kant. Op deze wijze is ook mooi de muzikale ontwikkeling van de groep te volgen. De debuutsingle "Seasons" (aangeleverd door Golden Earring-gitarist George Kooymans, meteen ook de enige song die niet door een bandlid zelf is geschreven) en andere vroege songs als "Wild And Exciting" (bedoeld, maar niet gebruikt, voor een Opel Manta-reclamespot) passen in de stevige, licht-psychedelische rocksound van die tijd (1970) en laten nog het meest de voorname invloed van Jefferson Airplane horen. Vervolgens excelleert de groep in symfonische rockkathedralen (met heul veul Mellotron!) als "Storm And Thunder", "Memories" en "Love Of Life", om daarna met de mode mee te gaan en disco-invloeden toe te laten in bijv. "What Difference Does It Make" en reggae in "Weekend". Het jarentachtig-werk valt meer in de categorie 'sophisticated pop'.
Het Britse Esoteric Recordings doet eindelijk eens recht aan de statuur van deze Haagse groep. Want zoals altijd levert de onvolprezen label-eigenaar Mark Powell (bekend van remaster-werk voor o.a. Camel, Mike Oldfield en Caravan) perfect werk. Hij was zo slim de hulp in te roepen van Nederprogbiograaf Wouter Bessels (bekend van o.a. Progwereld.org). Bessels leverde ideeën voor de bonus-tracks, foto's, single-hoesjes én een interessante biografie voor het kleurrijke boekje. Powell zorgt dat het album beter dan ooit klinkt. Bedenk dat het uit 't belangrijke progjaar 1971 stamt: jaar van o.a. Genesis' "Nursery Cryme" en Yes' "The Yes Album". De stijl kwam tot volle wasdom en Earth & Fire heeft al helemaal een sound uitontwikkeld die geluidsbepalend zou blijken voor het genre: de combinatie van Mellotron-golven met Hammondorgel bijvoorbeeld. Of de plaatkantlange suite, waarin een fantasy-verhaal gebracht wordt over spannende muziek vol sfeerwisseling en in verschillende gedaanten terugkerende muzikale thema's.
"Het vierde bandalbum en eigenlijk 't laatste binnen het progressieve rockgenre. De Haagse band had zijn symfonische sound uitgebreid met lichte jazzrock- en funkinvloeden na een optreden tijdens een festival waarop ook Mahavishnu Orchestra optrad en waarvan men erg onder de indruk was. Tevens was het toetsenarsenaal behoorlijk uitgebreid, zodat de Mellotron en het orgel gezelschap kregen van onder andere ARP synthesizers en Fender Rhodes. Dit laatste instrument heeft, naast een prachtige gitaarsolo, een hoofdrol in het sfeervolle, instrumentale The Last Seagull. Toch bevatte het album ook de gebruikelijke singles, waaronder Love Of Life. De bonustracks bestaan uit een tweetal funky instrumentale B-kantjes en twee singles, waarvan met name What Difference Does It Make de ommezwaai naar een commerciëler geluid markeert. Tevens is er een curieuze reclamespot toegevoegd, die ook ooit als B-kant verscheen en die stukjes van de plaat laat horen met voice-over van Lex Harding." (René Yedema, Xymphonia)
"Derde album van de Nederlandse band, net als voorganger Song Of The Marching Children voor de helft een conceptalbum. Earth & Fire heeft met Atlantis wederom de gouden combinatie in handen van ambitieuze epische symfo en gloeiende hits. Ook de bezetting is legendarisch te noemen, met naast Kaagman o.a. de tweelingbroers Chris (gitaar) en Gerard (toetsen) Koerts. De A-kant is in zijn geheel gevuld met een suite die gebaseerd is op de mythe van het door de zee verzwolgen eilandenrijk Atlantis, terwijl de B-kant vijf losse nummers bevat. De suite klinkt behoorlijk fragmentarisch, maar oh, wat is de muziek met al die Mellotron-akkoorden en die heldere stem van Jerney Kaagman toch gaaf. De hit "Maybe Tomorrow, Maybe Tonight" klinkt zeer energiek en gedreven. Ook zeer ontspannen klinkt het door Mellotron gedomineerde "Fanfare" en in het afsluitende "Love, Please Close The Door" bezorgt het raffinement de luisteraar een gevoel van ontzag." (naar Dick van der Heijde, Progwereld)
Met de hits "Ruby Is The One" en "Seasons". "Earth & Fire is wellicht het meest bekend door de hit Weekend [verschenen op "Reality Fills Fantasy" uit 1979. Het vroegere werk van deze Haagse band is echter stevig geworteld in de psychedelica van de late jaren '60. Onder de invloeden bevinden zich Led Zeppelin en Jefferson Airplane, maar ook de progressieve rock van Focus en de sound van Shocking Blue. Dit is goed te horen op het debuut "Earth & Fire" uit 1970. Inventieve melodieën en songstructuren, opzwepende orgels en de onmiskenbare stem van Jerney Kaagman maken "Earth & Fire" een echte Hollandse klassieker." (Bertus / MOV)
Met de mega-hit "Weekend". Dit dansbare popnummer lijkt in niets op het materiaal van eerdere meesterwerken als "Song Of The Marching Children" of "To The World Of The Future", maar bracht de band dus wel commercieel succes. Sporen van de vroege symfonische rocksound zijn hier en daar nog wel te vinden op het album.
De van de Haagse groep bekende symfonische rockstijl is hier al wat aangelengd met commerciëlere popstijlen. Er wordt zelfs geflirt met disco in "78th Avenue".
Zoals de titel al doet vermoeden is deze plaat het resultaat van een heroprichting. Mét Jerney Kaagman, maar zonder de vroeger compositorisch zo belangrijke gebroeders Koerts. Ex-Kayak-man Ton Scherpenzeel beroert hier de toetsen.
Hitoverzicht van deze Nederlandse popgroep uit de periode 1970-1989 .
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
