Op 6 juni 2014 op Holland Festival 2014, Amsterdam: "Abida Parveen is een levende legende die in Pakistan op handen wordt gedragen. Ze is er niet alleen een van de weinige vrouwelijke soefizangers, maar ook een van de beste en populairste artiesten in dit door mannen gedomineerde genre. Met alleen haar bezielende stemgeluid en een minimum aan begeleiding weet ze haar publiek in vuur en vlam te zetten. Parveen is gespecialiseerd in ghazals en khafis, klassieke vormen van soefipoëzie die zij zelf op muziek zet. Met haar gepassioneerde liederen draagt ze de boodschap van liefde en verdraagzaamheid uit die hoort bij het soefisme, een wijdverspreide mystieke stroming binnen de Islam. De soefi, zegt ze, spreekt via het hart. Zelfs een publiek dat de woorden niet begrijpt zal door de muziek in hogere sferen komen."
De gazal is een korte dichtvorm, bestaande uit rijmende coupletten en een refrein. De naam betekent letterlijk "gazelle", overdrachtelijk: "schone vrouw", "geliefde". De gazal kan het best worden omschreven als een uitdrukking van de pijn van verlies van iets, maar tegelijkertijd de schone kanten van het leven en de liefde die men ondanks deze pijn kan ervaren. Gazal wordt behalve in gesproken gedichten ook toegepast in zang. Times of India: "A.K. Sardar, the new man on the horizon, sings gazals with the same kind of passion as Maestros Ghulam Ali and Mehndi Hassan'.
"Twee wellustige zuchten zuigen je de wilde waanzin van Bollywood in. Een vermakelijk en verrassend Indiaas Alice in Wonderland waar muzikale excentriciteit de norm is. Geniet mee van het ondeugende vocale geflirt, laat je meevoeren in spannende, onstuimige achtervolgingen, dans mee op verleidelijke oosterse melodieën, en raak verzeild in totale chaos. Asha Bhosle, Lata Mangeshkar, Mahendra Kapoor: de grote namen zijn er allemaal, met hun hitsige gekir, snel amechtig gehijg, hysterische gelach en grommende vocalen. De meeste van deze tracks zijn van de psych-funkcomponisten bij uitstek: Kalyanji Anandji en R.D. Burman, waaronder de rollende gangstermuziek van Pyar Zindagi Hai, de charmante sitarswing van Aye Naujawan Sab Kuchh Yahan en het compleet gestoorde Freak Out Music. Als toetje krijgen we bovendien een hele CD met muziek van R.D. Burman. In de berg aan Bollywoodcompilaties komt deze, door zijn uitgekiende opbouw en balans, keihard binnen in de hogere regionen." (Francis de Souza, Mixed World Music)
De beroemde Indiase sitarspeler speelt hier pure Indiase klassieke muziek. Niet voor niets verscheen dit album bij het klassieke Deutsche Grammophon. De opnamen stammen uit 1978 en 1979 en verschenen los van elkaar al in die tijd. Eerst horen we de omvangrijke, 50 minuten lange "Raga Jogeshwari", vervolgens de 'slechts' 24 minuten lange "Raga Hameer". Shankar wordt bijgestaan door een tabla-speler en twee begeleiders die met hun tanpura (Indiase luit) een bedwelmende, onveranderlijke akkoordenondergrond leggen.
Schitterend verzorgde overzichtsverzamelaar die uitgebracht is naar aanleiding van het Amsterdam India Festival, 12 t/m 30 november 2008. Twee overvolle CD's met in totaal 35 tracks, stuk voor stuk met uitgebreide toelichtingen in het kleurrijke boekje. Vele stijlen komen aan bod, van Indiaas klassiek tot Bollywood. Verder wordt in het boekwerk in 6 hoofdstukken uitleg gegeven over de verschillende stijl (Wat is een raga? - Wat is een tala? - Uitleg over Hindoestaanse muziek, karnatische muziek en Bollywood-muziek).
Opnamen van de muziek die Indiase slangenbezweerders gebruiken. Het instrument dat hiervoor bij uitstek gebruikt wordt is hier uitgebreid te horen: de 'been' of 'murli' of 'pungi'. Dit is een instrument met twee fluiten die uitkomen in een reservoir dat is gemaakt van een gedroogde kalebas. Het instrument wordt zonder pauzes bespeeld, waarbij de muzikant gebruik maakt van circulaire ademhalingstechnieken. Op de CD horen we ook percussie-begeleiding en door dansers gemaakte ritmische geluiden.
"Tanjore is a city of over 200,000 inhabitants in southern India's Tamil Nadu State. Situated along the banks of the Kaveri (Cauvery) River, Tanjore (or Thanjavur) sits in one of India's most fertile agricultural regions. Highly regarded for its paintings, jewelry, inlaid copperware, silk brocades, and carpets, Tanjore is also recognized as a center for the unique and venerable poetic song form Padam. On this CD, the Carnatic diva Aruna Sairam gives voice to this song form. Sung as an accompaniment to the precise and exacting South Indian dance Bharatanatyam, the Padam is deliberate, slow, languid, sensual, and evoking of distinct moods associated with love. Accompanied by a violinist and players on mridangam (double-sided hand drum), tampura (drone instrument), and ghatam (clay pot), Sairam recorded this album in order to pay homage to her Tanjore "style masters" and to raise awareness about the fact that Padam, for a number of reasons, is teetering on the verge of extinction." (John Vallier, Allmusic)
Drie CD's, onderverdeeld in evenzovele thema's: een CD met hits uit Bollywood-films (met o.a. Lata Mangeshkar en Asha Bhosle), een CD met klassieke en traditionele, (en dus akoestische) Indiase muziek (met o.a. Ravi Shakar en Chitra Singh) en een CD met moderne ontwikkelingen, zoals bhangra-pop en op Indiase muziek gebaseerde (vaak uit de Indische scene in Londen afkomstige) semi-electronische dansmuziek (met o.a. Bally Sagoo en Panjabi MC). Bij iedere CD staat in de inlay een korte beschrijving per track en artiest.
"Jasbeer Nina Kaur Virdee is geschoold in de Kirana Gharana, de stijl waarin de grote Indiase zanger Bhimsen Joshi excelleerde. Nina zingt verzen uit de Gurbani Keertan, de in dichtvorm overgeleverde heilige teksten van de Sikh-religie. Vooral de vijfde Sikh-goeroe zag in hoe effectief muziek kan zijn voor de spirituele werking van een tekst en schreef het gebruik van ragas voor. Fraai is de wisselwerking tussen Ninas loepzuivere sopraan en de sarangi, de Indiase vedel die wel het instrument met de honderdkleurige stem wordt genoemd." (Ton Maas, Volkskrant)
"Pakistan's Sabri Brothers command tremendous respect among enthusiasts of Quawwali music, and the two live up their much deserved rep on the soulful and consistently moving Ya Mustafa. Sufis believe that music can and should induce a state of ecstacy and bring one closer to God (Allah in Arabic) -- in fact, spirituality is the only concern of this outstanding CD. While a lot of great Middle Eastern music is secular, lengthy offerings like "Khwaja ka Diwana," the 21-minute "La Illaha" and the 26-minute "Tajdar-e-Haram" are strictly devotional. Because Quawwali material tends to be go on quite a while, the CD format has served as an excellent means of documenting such artists as the Sabri Brothers. Thankfully, Xenophile provides an English-language translation of their lyrics." (Allmusic)
Het woongebied van de Baluchi strekt zich uit over het zuidoosten van Iran, het zuidwesten van Pakistan en het zuiden van Afghanistan. Uit oude Perzische bronnen is bekend dat er van oudsher rondtrekkende professionele musici zijn geweest onder de Baluchi. Het vak werd en wordt van generatie op generatie overgedragen. Deze families zouden daarom de oorsprong van de naar het Westen trekkende zigeuners kunnen zijn geweest. De sorud, een strijkinstrument, is het voorkeursinstrument van de Baluchi. De tanburag, een aan de Indiase tanpur verwante grote luit, wordt ingezet om het ritme te ondersteunen en om een achtergrond te maken waartegen het spel van de sorud zich kan ontwikkelen. Het is aan de tanpurag de richting van het spel van de sorud aan te voelen en in te leiden. De muziek neemt je mee door de woestijnen van Baluchistan waar de horizon trilt onder de hitte van de zon. (GR Muziekbank)
"It is almost impossible to condense anyone's life into three hours, let alone that of an iconic artist, so three cheers to BBC Opus Arte for this 2DVD set. "Between Two Worlds" is a substantial 10-part documentary, telling the sitar player's life story up to his 80th birthday celebrations in 2000. The film is littered with archive footage, including the young Shankar performing with his brother's dance troupe, an emotional reunion with his teacher and guru Baba Allauddin Khan, and his celebrated collaborations with musicians such as Yehudi Menuhin and The Beatles. The second part features Shankar performing with a group of Indian musicians, including his daughter Anoushka, at the Union Chapel in London, 2002. The atmosphere and the intimacy of the performance is well captured. A 19-minute introduction to Indian music and the sitar, delivered by Shankar, rounds off the set. The booklet provides a useful introduction to Shankar as well as biographies of his fellow performers." (Rebecca Agnew, Amazon)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
