Begin jaren '70 had Mayall na vele Bluesbreakers-bezettingen de blik helemaal op Amerika gericht. Natuurlijk speelde hij altijd al Amerikaanse bluesmuziek, maar nu ging hij ernaartoe om met Amerikaanse musici te spelen. Op dit album uit 1972 doet hij dat met jazzmusici, waarvan trompettist Blue Mitchell de bekendste is. Muzikaal blijft de basis bestaan uit blues en boogie. In de soli verraden de musici, waaronder ook saxofonist Clifford Solomon en gitarist Freddy Robinson hun afkomst. De live-sfeer (de opnamen zijn gemaakt tijdens optredens in Boston en New York) verlenen de muziek een extra energetische lading.
Albums uit 1977 en 1978. 'Hardcore' ligt met z'n swingende funky sound, met blazers en strakke koortjes in het verlengde van 'Notice' en 'Banquet'. 'Last...' is een stevig bluesrockend live-album, met o.a. een furieuze versie van 'Hideway'.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
