A A A
Vertaal website
2 resultaten
Sorteren op:
The Collection 2: The Concertos
CD

The Collection 2: The Concertos (2009)

Met o.a. haar beroemde 1967-opname van het Pianoconcert in G van Ravel. Sinds Arturo Benedetti Michelangeli's opname uit de jaren 50 wilde niemand nog een andere versie van dit concert horen. Maar toen kwam Martha Argerich, even in de twintig, als een wilde amazone binnensteromen. Zij heeft dit concert, één van haar favoriten, enkele malen vastgelegd, maar de eerste versie van 1967 met Claudio Abbado en de Berliner Philharmoniker, gekoppeld aanProkofjevs Derde concert, geldt als onovertroffen. Argerich en Abbado; ze beleefden in die tijd allebei de eerste fase van wat een langdurige zegetocht door het internationale muziekleven zou worden. Daarbij kwam de samenwerking met de Berliner PHilharmoniker, die een ware droomcombinatie opleverde. Ergerichs overrompelende RAvel-uitvoering, met frenetieke toccata-passages tegenover vederlichte, poëtische klanken, is bijna een halve eeuw lang in diverse gedaanten weer opgedoken (zoals in deze box, waarin ook een latere opname te vinden is, HB)." (Aad vd Ven, Luister)

Uitgeleend
Live From The Lugano Festival 2007
CD

Live From The Lugano Festival 2007 (2008)

"Eén groot feest voor de liefhebbers van piano- en kamermuziek op 3 CD's. Centrale sprankelende bron rond een keur van gevestigd en aankomend talent is Argerich. In allerlei combinaties met centrale rol voor piano wordt een rijkgeschakeerd programma opgediend - bekend en zeldzaam. Zelf stuwt ze een spontane, gedreven uitvoering van Beethovens Geistertrio, violist Renaud Capuçon geeft haar voortreffelijk partij, Mischa Maisky pronkt met z'n cellotoon. Busoni's zetting van Mozarts Fantasie krijgt een gonzende weergave met Liya Zilberstein. Een zeldzaamheid is de uitvoering van het prachtige Andante en variaties voor 2 piano's van Schumann. Diens Kinderszenen speelt Argerich op onnavolgbare wijze; vitaal, virtuoos én gevoelig. CD2 opent met een Beethoven-zeldzaamheid. Pianiste Karin Lechner zet haar medespelers aan tot fraai gebalanceerd spel in het vroege pianokwartet (1785). (...) Als uitsmijter fungeren de baldadige Paganini-variaties van Lutoslawski. Gun uzelf ruim 3 uur muziekplezier!" (Hans Quant, Luister)

Uitgeleend