"Het Belgische trio Dans Dans klinkt op zijn derde album in drie jaar hechter dan ooit. Gitarist Bert Dockx is het belangrijkst voor het bandgeluid, maar basgitarist Fred Lyenn en drummer Steven Cassiers treden zeker ook op de voorgrond. Maar wat een prachtig gitaargeluid heeft Dockx toch. Soepel, tintelend en teder zijn de aanrakingen van de snaren in deze keer vooral eigen composities. De muziek lijkt nog altijd afkomstig van soundtracks bij (zwart-wit)films uit de jaren 50. Een soms eenvoudig thema wordt startpunt voor weidse improvisaties, waarbij ook wat elektronica wordt ingezet ter ondersteuning van de spanning. Het werk van Bill Frisell is een referentie bij Dockx' manier van spelen. Net zo spaarzaam met noten die elk de ruimte krijgen en daardoor de muziek doen ademen. Daar geeft de ritmesectie ook de ruimte voor. Heel mooi hoe in de enige cover, Ellingtons Fleurette Africaine, Fred Lyenn op zijn bas de melodie speelt en Dockx zo weer alle ruimte geeft." (Gijsbert Kamer, Volkskrant, 4 uit 5 sterren)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
