"Het is altijd maar de vraag of een band die een compleet album van een ander covert leidt aan creatieve armoe of juist in een creatieve piek zit. Waarom zou je tenslotte iets gaan naspelen wat er al is, tenzij je daar iets speciaals aan kan toevoegen? Mercury Rev blijkt een creatieve piek te pakken te hebben en heeft het album The Delta Sweete van Bobbie Gentry onder handen genomen. Bobbie Gentrys The Delta Sweete Revisited is een vrij curieus geheel geworden. Curieus maar fantastisch. Mercury Rev heeft hier iets weten te maken dat twee kanten op werkt. Wie The Delta Sweete nog niet kent, zal er na het horen van deze plaat ongetwijfeld kennis van willen nemen. Wie die plaat wel kent, krijgt een erg smakelijke variant voorgeschoteld die alleen in titel echt lijkt op wat men al kent maar wél vanuit hetzelfde gevoel is vertrokken. Een evenwichtsoefening die op papier onmogelijk lijkt, maar in de praktijk fraai is geslaagd." (writteninmusic.com)
"Music dictated not by logic but by intuition, this album is at war with itself, split by its desire to achieve both melodic pop bliss and white-noise transcendence within the same space; it succeeds brilliantly, avant-bubblegum fuel injected by fits and flourishes of prismatic chaos. It's vividly cinematic -- between the roller coaster feedback of "Coney Island Cyclone" and the narcoleptic ebb and flow of the climactic "Very Sleepy Rivers," the songs perfectly evoke their titular aspirations; likewise, the lyrics revel in the quirks and idiosyncrasies of language, buoyed by a homophonous prankishness and dada rhyme schemes, which, in their own odd way, suggest a kind of poetry. A near-perfect debut from a band that would only get better from here on out. The bonus disc "Lego My Ego" is a crazy quilt knitted together from unlikely covers (Sly Stone's "If You Want Me to Stay," Miles Davis' "Shhh/Peaceful"), Peel Sessions highlights, and wonderfully loopy studio chatter." ( Jason Ankeny, Allmusic)
CD1 bevat de bekendste songs van de totnogtoe verschenen albums, vaak de singles. Ofwel: door geluidsmagiër Dave Fridmann veelal van breeduitwaaierend, weelderig en, ehm, kaleidscopisch decor voorziene songs, met aandoenlijk fragiele vocalen van Jonathan Donahue. CD2 is een muzikale schatkamer met rarities als covers (van o.a. Beatles, John Lennon, Nikki Sudden, David Bowie en Bob Dylan), nooit eerder uitgebrachte nummers, obscure b-kanten, remixen (van o.a. Chemical Brothers), demo's en nummers van EP's.
Vreemd plaatje vol met psychedelische arrangementjes middels een rijk instrumentarium.
Vanaf de eerste noot is het duidelijk dat Mercury Rev niet in het rijtje standaard-bands thuishoort. Songs hebben de massiviteit van dijken; weinigen delen het talent voor het creëren van chaos in deze mate. De gedrogeerde, epische, avant-garde noise pop sloeg bij de underground van de vroege jaren 90 in als een bom; bij een optreden om Lollapalooza werden de leden van het podium geschopt omdat ze teveel lawaai maakten. Mercury Rev is verwant aan The Flaming Lips en beïnvloed door bands als Sonic Youth en The Velvet Underground; de neo-psychedelische dreampop komt het beste tot zijn recht op de openingstrack "Meth Of A Rockettes Kick", terwijl Mercury Revs visie op het pop-genre duidelijk wordt in "Something For Joey". Frontman en vocalist David Baker vertrok na dit album. Hierna werd de focus van de band scherper, en werden fuzz gitaren ingeruild voor strijkers. Dit album is derhalve essentieel als je de origine van één van de meest wonderlijke bands uit de alt. rockwereld wil verkennen. (bron: Bertus)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
