"Acis en Galatea" (HWV 49) is een muziekstuk van George Frideric Handel met een Engelse tekst van John Gay. Het werk is op verschillende manieren omschreven als een serenata, een maskerade, een pastorale of pastorale opera, een ‘kleine opera’ (in een brief van de componist terwijl het werd geschreven), een vermakelijk stuk en door de New Grove Dictionary of Music als een oratorium. Het werk was oorspronkelijk bedoeld als een eenakter-masque die in 1718 in première ging. Acis en Galatea was het hoogtepunt van de pastorale opera in Engeland. Verschillende schrijvers, zoals musicoloog Stanley Sadie, beschouwen het zelfs als de grootste pastorale opera die ooit is gecomponeerd. Acis and Galatea was veruit Händels populairste dramatische werk en is zijn enige toneelwerk dat nooit uit het operarepertoire is verdwenen. De opera is sinds de première vele malen bewerkt, met een opmerkelijke bewerking door Wolfgang Amadeus Mozart in 1788. (wikipedia.org)
"Georg Philipp Telemann is typisch een componist die heeft geprofiteerd van de opkomst van de oude-muziekbeweging. Tot ongeveer 1970 waren van zijn muziek nauwelijks opnamen te krijgen en de weinige die er waren noodden niet bepaald tot nadere kennismaking, omdat Telemanns werk daarin als een soort bleke afspiegeling van Bach, Vivaldi en andere tijdgenoten werkte. Deze uitvoering wist als een van de eerste dit repertoire te brengen met de levendigheid en de zwier die deze muziek niet kan ontberen. De uitvoerenden kunnen goed overweg met zowel de typisch Franse als de Italiaanse kenmerken van deze ouvertures en weten door de goede typering van de individuele delen te voorkomen dat deze muziek de ‘middle-of-the-road’-indruk maakt die uitvoeringen van Telemanns werk zo lang parten heeft gespeeld." (Muziekweb)
"De cantates op deze cd zijn vroege werken van Händel, die hij componeerde in de jaren 1707-1709 toen hij in Rome verbleef. De interactie tussen zanger(es) en instrumentalist zorgt voor een competitief element, waar het publiek in die tijd verzot op was. Toch openbaart zich reeds, tussen de showeffecten door, het dramatisch talent van de jonge Händel. Marc Minkowski toont zich een perfectionist in zijn leiding over Les Musiciens du Louvre, en de mezzosopraan Magdalena Kozená wordt tot absolute topprestaties gedreven. Verbazingwekkend, hoe de mezzosopraan en violist Anton Steck de meest moeilijke virtuose passages synchroon weten af te werken. Adembenemend, zoals de jonge zangeres noten eindeloos lijkt te kunnen aanhouden. En alles schijnbaar met het grootste gemak. Kozena mist de dramatische extravagantie van een Bartoli - de Tsjechische is meer lyrisch geaard -, maar de recitatieven worden vertellend genoeg overgedragen." (muziekweb.nl)
Na een inleiding over kleurenleer en ontwikkeling van de kindertekening e.d. worden aan de hand van verschillende teken- en schildertechnieken ideeen aangedragen, waar kinderen vanaf ca. 5 jaar onder begeleiding mee aan de slag kunnen gaan.
"Rodelinda was the third in a string of great operas Handel composed in 1724-25, Giulio Cesare and Tamerlano being the other two. Cesare and Tamerlano have fared very well on CD; Rodelinda has not. By default, this new version becomes the preferred available version, but it is by no means ideal–or even very good. (...) And so we have this new presentation. Simone Kermes’ portrayal of the stronger-than-Penelope character of Rodelinda is gorgeous, the sound at the top occasionally metallic in a fascinating way, and her diction fine, divisions accurate and embellishments stunning. (...) His Il Complesso Barocco plays beautifully, the strings lustrous and winds pointedly used and expertly highlighted."(classicstoday.com)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
