"Het Zwitserse duo Yello, bestaande uit Dieter Meier en Boris Blank, staat al decennialang bekend om hun grensverleggende en speelse elektronische muziek. Op het album Time Lab duiken de pioniers opnieuw hun muzikale laboratorium in voor een verzameling nummers die zowel vertrouwd als vernieuwend klinkt. Verwacht een karakteristieke mix van strakke ritmes, excentrieke soundscapes en de kenmerkende diepe stem van Meier. Het album verkent thema's van tijd en transformatie, verpakt in een unieke, avant-gardistische popstijl. Nummers als "You And Me" en "Unbelievable" tonen de veelzijdigheid van de band." (Sounds)
"Marc Almond describes the record as 'a love letter to New York in the early 80s' which was where he and the late Dave Ball recorded their first three albums. It takes its name from the legendary Manhattan nightclub where the duo would hang out while during the making of their 1981 debut, "Non-Stop Erotic Cabaret". Marc Almond: 'New York was like nowhere else on earth. There were 24-hour nightclubs, music, art and underground theatre. It offered a cornucopia of energy and edge, and the lyrics on Danceteria reflect that time of my life'. The album was co-produced and co-written by Ball before his untimely death last October and Almond acknowledges that there will be no more Soft Cell albums without his friend, the 'brilliant musical genius'. 'There can be no more recordings of Soft Cell without Dave, it would not be possible', Marc says. “The sad reality is that Dave Ball was half of Soft Cell, and live work aside, I can’t write Soft Cell songs without him.”Ball heard the finished record before he died and Almond says, 'he knew it was a great piece of work'. (Super Deluxe Edition) "It’s Soft Cell turning full circle, partying where it all effectively began, bearing the battle scars of all the good times. A fitting send-off on so many levels." (Uncut; 4 uit 5 sterren)
"In plaats van studiosessies met Charli XCX-producer A.G. Cook voort te zetten en voor een hip geluid te kiezen, besloot ze haar eigen artistieke pad te volgen. "Day And Night" ligt in het verlengde van "Emotion", maar is een dubbelaar. Op de eerste helft van het album horen we traditioneel geïnstrumenteerde songs met eighties-inslag. Minder poppy dan de hits van "Emotion", maar rijker belegd en barstend van de energie. Prachtig is Versailles, waarin Jepsen het leven volledig omarmt. In "On Wires" druipt de begeerte van het uitgesponnen ‘I want you’ dat de zangeres over gierende gitaren van de daken schreeuwt. De tweede helft van deze dubbelaar heet "Night" en is een danceplaat voor vaders, moeders en andere veertigers, zoals Jepsen zelf. Nergens gaat het echt los, maar het swingt, het is smooth en iedere track heeft betekenis. "Day And Night" is geboren uit liefde en dat hoor je er vanaf." (OOR)
"Op haar derde langspeler Instinct verwisselt Angèle haar popprinsessenimago voor dat van een vurige vrijster met een ontembare knaldrang. Het is heel even wennen aan Angèle 2.0, al zal het niet lang duren voor de Brusselse alle twijfelaars voor zich wint. Net zoals op [haar debutalbum] "Brol" (2018) switcht Angèle opnieuw tussen het Frans en het Engels. De beste vondst komt uit "Au revoir": 'Excuse mon franglais, j’ai pas trouvé mieux pour symboliser / Because mon manque d’amour-propre me pousse à tout essayer.' Hoe ouder Angèle wordt, hoe ongeremder en onbevreesder ze voor de dag komt. "Instinct" is echter geen eendimensionale plaat. Er is plek voor lust, maar ook voor overpeinzingen (in "Trop" somt Angèle op wat haar overprikkelt), het afscheid van een geliefde ("On Verra"), existentiële twijfels ("Une Seule Vie") en een uitnodiging om onze gedachten te laten stromen ("Dis-le"). Op "Instinct" is ze in alle opzichten eigenwijzer en bijgevolg radicaler. De kans bestaat dat het geen liefde op het eerste gehoor wordt tussen "Instinct" en u. Omdat u gezien haar verleden misschien eerder commerciële pop verwacht, en haar eigentijdse electroclash misschien iets te pompeus en overweldigend kan zijn. Instinct bevat echter nummers die op uiteenlopende plekken thuishoren: in de slaapkamer, een jazzbar, undergroundclub, op de radio en zelfs in het bdsm-milieu. Met haar derde langspeler legt Angèle een brug tussen de Qmusic-habitué en de gemiddelde Pitchfork-lezer. Met veel branie vernieuwen zonder te vergeten waar je roots liggen: faut le faire." (De Morgen; 4 uit 5 sterren)
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
