In dit boek onderzoekt Jan Jaap Hubeek hoe kunstmatige intelligentie en datasturing het 'water' vormen waarin we zijn gaan zwemmen: zo vanzelfsprekend dat we het nauwelijks nog zien. Vanuit herkenbare scènes uit de onderwijspraktijk en gesprekken uit zijn podcastreeks bij Stichting NIVOZ laat hij zien hoe technologie zowel kan ondersteunen als verstikken, afhankelijk van wie de regie houdt. Dit boek verkent de historische en filosofische lijnen achter maakbaarheidsdenken, laat de keerzijden van AI zien (van ongelijkheid tot de uitholling van relaties) en werkt toe naar een alternatief: pedagogische ruimte tussen systemen, waar aandacht, oordeel, ontmoeting en moed centraal staan.Verhandeling waarin wordt onderzocht hoe kunstmatige intelligentie en datasturing in het onderwijs zijn uitgegroeid tot een vanzelfsprekende omgeving die nauwelijks nog wordt opgemerkt.
Klik hier om cookies te accepteren zodat de vertaalmodule kan worden geladen. Het kan zijn dat je de pagina moet herladen.
